Бид амьдралын сайхныг ихэвчлэн хаа нэгтээгээс хайдаг.
Илүү сайхан ажилтай болохоороо,
илүү их мөнгөтэй болохоороо,
хүссэн зүйлдээ хүрэхээрээ,
бүх зүйл төлөвлөснөөр бүтэх үедээ л
“амьдрал сайхан” болно гэж боддог.
Гэхдээ магадгүй бид амьдралын сайхныг хайсаар байгаад
амьдарч байгаа мөчийнхөө сайхныг анзаарахаа мартчихдаг.
Өнөөдөр бороо орж байна.
Мотоциклийн чимээ хаа нэгтээ сонсогдоно.
Хэн нэгэн чамд атаархаж байна.
Хэн нэгэн муу санаатай хандаж байна.
Амьдралд шийдэгдээгүй асуудал ч байна.
Гэхдээ…
Чи үүнийг бүгдийг нь мэдэрч байна.
Борооны дуслыг мэдэрч байна.
Чимээг сонсож байна.
Сэтгэл чинь өвдөж байгааг мэдэж байна.
Инээж ч чадна, уйлж ч чадна.
Хэн нэгнийг хайрлаж, хэн нэгнийг санаж чадна.
Энэ бүхэн — амьд байгаагийн чинь нотолгоо.
Тиймээс амьдрал хэзээ төгс болохыг хүлээх хэрэггүй.
Асуудалгүй болохыг хүлээгээд амьдрах хэрэггүй.
Бүх хүн чамайг ойлгохыг хүлээгээд амьдрах хэрэггүй.
Бүх зүйл хүссэнээр чинь болохыг хүлээгээд амьдрах хэрэггүй.
Амьдралын сайхныг хайх биш,
амьдрахын сайхныг мэдэр.
Өнөөдрийн кофео халуунаар нь уу.
Бороог цонхоороо хэсэг хар.
Дуртай дуугаа сонс.
Хайртай хүн рүүгээ залга.
Өөрийгөө нэг удаа чанга тэвэр.
Учир нь аз жаргал гэдэг
заавал том зүйл биш.
Заримдаа
өглөө сэрсэндээ,
амьсгалж байгаадаа,
хөл дээрээ зогсож байгаадаа,
дахин нэг өдрийг эхлүүлж байгаадаа
талархах төдийд л хангалттай.
Амьдрал төгс биш.
Гэхдээ амьд байгаа нь өөрөө гайхамшиг.
Тиймээс өнөөдөр амьдралаас илүү ихийг шаардахын оронд
амьдралын өгч байгаа энэ мөчийг мэдэр🤍